23469پ

Criminal offenses

كارشناسي ارشد

حقوق

واحد تهران جنوب

1398

1398/11/30

خوب

124ص

علي نجفي توانا

ناصر قاسمي

112-121ص

Criminal offenses,mass,criminal

واحد تهران جنوب

سال‌ها پس از ناكارآمد شناخته شدن كيفر در كنترل رشد جرائم و روند رو به رشد تبهكاري، در قانون هفده و هجده با پيدايش تفكرات و عقايد جديد و نهضت‌هاي اجتماعي در رابطه با احترام به حقوق و آزادي‌هاي فردي، به مرور كيفرها جنبه ارعابي خود را از دست دادند و فلاسفه و حقوقدان‌ها به نقش اصلي كيفرها توجه نمودند. نتيجه اينكه اعدام و شلاق از سياهه كيفري اكثر كشورهاي مترقي حذف گرديدند. كيفر حبس نيز كه زماني به عنوان چاره‌اي در مقابل كيفرهاي خشن بدني رواج يافته بود به دنبال نتايجي كه در عمل از اجراي آن در اكثر نظام‌ها مشاهده شد رجحان و برتري خود را از دست داد. افزايش روز افزون زندانيان و تكراركنندگان جرم كه در فرانسه آن را حدود پنجاه درصد دانسته‌اند و همچنين شكست عملي انديشه اصلاح و درمان و پيشگيرانه بودن كيفر حبس، ترديدهاي فزاينده‌اي را نسبت به نقش كيفر حبس ايجاد نمود. بنابراين انديشمندان بر آن شدند تا به دنبال جايگزين‌هاي مناسب‌تري به جاي زندان باشند از جمله تعليق تعقيب، ميانجي‌گري، تعليق مراقبتي فشرده، كارهاي عامل‌المنفعه، جريمه‌هاي روزانه، نظارت الكترونيكي، پادگان‌هاي آموزشي اصلاحي و حبس خانگي كه متأسفانه بايد گفت اين جايگزيم‌ها در قوانين جزايي ايران جايگاهي ندارند شايد از علل عمده آنها بتوانن از عدم وجود نيروي كار متخصص، عدم وجود محيط مناسب اجتماعي و آماده نبودن اذهان حقوقدان‌ها نام برد. پايان‌نامه حاضر در نظر دارد ضمن بررسي كيفرهاي اعدام، زندان و شلاق كه هنوز در نظام حقوقي كشور ما خودنمتيي مي‌كنند و با كمك اطلاعات و آمارهاي ارائه شده در زمينه علوم جرم‌شناسي، جامعه‌شناسي، روان‌شناسي، پزشكي و آخرين دستاوردهاي كشورهاي مترقي به توصيه راهكارهايي چند با هدف حل ريشه‌اي جرم بپردازد.

1398/09/06

58134