-
شماره راهنما
23459پ
-
پديد آورنده
علي كاظم دواتگر
-
عنوان
معناشناسي واژگان موت، اجل و سكر در قرآن
-
عنوان به انگليسي
The semantics of the words of death, Aql and Seker, and their semantic domain in the Quran
-
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
-
رشته تحصيلي
علوم قرآن و حديث
-
محل تحصيل
واحد تهران جنوب
-
سال تحصيل
1398
-
تاريخ دفاع
1398/04/28
-
وضعيت پايان نامه
بسيارخوب
-
مشخصات ظاهري
124ص
-
استاد راهنما
زهرا خيراللهي
-
استاد مشاور
عليرضا دل افكار
-
كتابنامه
116-122ص
-
توصيفگر فارسي
موت، اجل معلق، اجل مسمي، سكرات موت.
-
توصيفگر لاتين
Death, Hearing Aid, Hearing Aid, Death Penalty
-
شناسه هاي افزوده
واحد تهران جنوب
-
چكيده
يكي از موضوعات مرتبط با دانش تفسير معني شناسي زباني است كه در كشف و پرده دري از مقصود قرآن كمك مي كند. در سير معني شناسي ديدگاه هاي متفاوتي پديد آمده است كه مهم ترين آن ها جايي است كه كانون معنا تحت نظام اجتماعي قرار گيرد و عمل جمعي براي زبان و معنا نقش آفرين باشد. در تفسير قرآن درباره معناشناسي چند موضوع مهم است، يكي معناداري و بي معنايي و يكي مباحث مربوط به بافت مناسب معنا و تشخيص خصوصيات آن است. ازسوي ديگر، بررسي جايگاه بلاغت و مصداق و پيش فرض ها از اهميت ويژه اي در معناداري برخوردار است و نقش كاوش هاي جديد را در كشف مراد عيان مي سازد. هدف اين نوشته اشاره به هم پوشي ها و چالش هايي با دانش تفسير است. در پژوهش حاضر به بررسي معناي موت، اجل و سكرات موت پرداخته ايم. ريشه واژه موت از (م.و.ت) است. اين واژه از ابتدا به همين معناي عرفي بوده است؛ گرچه تطور چنداني نداشته، اما با اين حال در اصطلاح قرآني و يا در اصطلاح صوفيان و عرفا و ... معاني مجازي ديگري به خود ديده است. واژه موت در زبان عربي مترادف با واژه مرگ در زبان فارسي است. موت به معني از دست رفتن قدرت و توان چيزي است. از نظر قرآن هنگام مرگ، مأموران الهي تمام شخصيت و واقعيت انسان را تحويل مي گيرند و در پي آن، انتقال از جهاني به جهان ديگر صورت مي¬گيرد. «أجَل» (همزه، جيم و لام) پايان وقت و زمان در مثل مرگ، دين و امثال آن است. برخي اهل لغت «أجل» را در يك جمله معنا كردهاند؛ مانند: «بَلَغَ الشّيئُ أجَلَهُ»: فلان امر به پايان خود رسيد. بعضي هم آن را به مدت يك چيز معنا كردهاند. در قرآن كريم، اجل بهمعناي «مدّت هر پديده» و «انتهاي وقت» 56 بار بهكار رفته است. سكره موت در آيات و روايات همراه با اختلالات مغزي گزارش شده است. سَكَرات موت، يا سكرات مرگ، حالتهاي حيرتزا و سختيهاي فراواني است كه هنگام مرگ بر انسان وارد ميشود. متون روايي از شدت و دشواري سكرات موت حكايت دارند، هرچند سكرات مرگ براي مؤمنان آسانتر از كافران است. بر اساس روايات، نيكي به پدر و مادر، صله رحم، وابسته نبودن به دنيا و شهوات، انفاق، و خواندن سوره ياسين و صافات از دشواري آن كم ميكند.
-
تاريخ نمايه سازي
1398/08/25
-
شماره ركورد
57956
-
لينک به اين مدرک :