نقش راهبرد توسعه شهري در بازآفريني بافت هاي فرسوده شهري؛ موردمطالعه پهنه مركزي شهرهاي مياني استان مازندران

The Role of urban development strategy (CDS) in the renewal cityʹs old texture Case study: The central zone of central cities of Mazandaran

دكتري

جغرافيا برنامه‌ريزي شهري

مركز تحصيلات تكميلي پيام نور تهران

97/6/31

عالي

284ص.

اسداله ديوسالار

مهناز كشاورز

ندارد

ندارد

City development strategy, regeneration, Urban worn-out textures, middle cities, Mazandaran province

پري شكري استاد مشاور

در چند دهه‌ي گذشته عدم‌كفايت سياست‌هاي توسعه شهري متداول درزمينه ساماندهي بافت¬هاي فرسوده، ضرورت به‌كارگيري رويكرد نويني چون راهبرد توسعه شهري (CDS) را جهت احيا و بازآفريني مي‌طلبد. اين رويكرد به‌منظور چاره‌جويي و حل مشكلات شهري در انتهاي قرن بيستم مطرح‌شده است. هدف پژوهش بررسي نقش راهبرد توسعه شهري در بازآفريني بافت فرسوده شهرهاي مياني استان مازندران است. روش مورداستفاده در اين تحقيق از نوع توصيفي– تحليلي و به لحاظ هدف كاربردي و توسعه‌اي است. روش گردآوري اطلاعات به‌صورت كتابخانه‌اي و ميداني بوده كه براي جمع‌آوري اطلاعات ميداني از پرسشنامه استفاده‌شده است. با توجه به شاخص¬هاي CDS و بازآفريني پايدار، 37 شاخص و 75 زيرشاخص به‌عنوان چارچوب تحليلي پژوهش در نظرگرفته‌شده است. اطلاعات جمع‌آوري‌شده ازطريق نرم‌افزارspss -minitab-pls و مدل‌هاي آنتروپي و ساو مورد تجزيه‌وتحليل قرارگرفته است. يافته‌هاي پژوهش حاكي از آن است پهنه فرسوده مركزي شهرهاي موردمطالعه در برخورداري از شاخص‌هاي CDS با ميانگين 21/2 و مقدار توزيع 27/36- از وضعيت مطلوبي برخوردار نمي‌باشند. همچنين وضعيت تحقق اهداف بازآفريني پايدار در برنامه‌هاي بافت فرسوده با توجه به ميانگين 3/2 و مقدار توزيع 34/28- نسبتاً ضعيف ارزيابي‌شده است. براساس ضريب همبستگي و ضرايب مسير، حدود 67 درصد تغييرات مؤلفه‌هاي بازآفريني به‌وسيله تغييرات مؤلفه‌هاي راهبرد توسعه شهري قابل تبيين است. همچنين نتايج اين پژوهش نشان داد كه تركيبي از عوامل ناشي از عدم بهره‌گيري مناسب از مشاركت شهروندان، عدم وجود شفافيت و بينش راهبردي، توجه كم به سياست‌هاي توانمندسازي، ضعف ساختار مديريت محلي و عدم وجود مديريت واحد و يكپارچه در فعاليت‌هاي بازآفريني سبب عدم تحقق مؤلفه‌هايCDS در محدوده موردمطالعه شده است. نبود پايش و بازبيني اقدامات صورت گرفته، عدم بهره‌گيري از سرمايه‌هاي اجتماعي، عدم‌حمايت از ظرفيت‌هاي اقتصاد محلي و سرمايه‌گذاري‌هاي خرد، توجه صرف به مقاوم‌سازي ساخت‌وسازها و توجه كم به ارتقاي زيرساخت‌ها، افزايش نفوذپذيري و تاب‌آوري اجتماعي، اقتصادي و نهادي در برنامه‌هاي بافت فرسوده موجب عدم تحقق اهداف بازآفريني پايدار شده است.

98/7/6

امامي

56584