۳۱۰۱پ

Evaluation of the performance-based seismic design for quasi-isolated bridges using elastomeric bearing

كارشناسي ارشد

عمران - سازه

دانشگاه پيام نور تهران شمال

۱۳۹۶

۱۳۹۶/۴/۱۲

۱۱۵ص.

فضلي ، هادي

۹۰-۹۶

Elastomeric Bearing , Performance-Based seismic design , PBSD of Bridge ,Quasi-isolation , Pushover , Performance Levels , Reinforcement Concrete Bridges

شبه جداسازي،يك روش طراحي لرزه اي بهينه براي پل هاي امروزي است كه اساس كار آن بر پايه رفتارِ غيرخطي مجاز تكيه گاه هاي الاستومري بنا شده است. است.با استفاده از تكيه گاه هاي الاستومري IDOT نيروهاي انتقال يافته به زيرسازه كم شده و كاهش چشمگيري در خرابي پايه هاي پل بتني مشاهده مي شود. در ساليان گذشته بحث طراحي سيستم هاي جداسازي شده كلاسيك با تكيه گاه هاي LRB ويا پاندولي و انواع ديگري كه ميرايي بالايي دارند بشدت مطرح بوده و اين در حالي است كه اين تكيه گاه ها عليرغم نوين بودن فناوري آنها، طراحي ويژه خود را مي طلبند و همچنين در مناطق با شدت لرزه خيزي كم تا متوسط توجيه اقتصادي ندارند. سيستمِ پل شبه جداساز با هزينه و پيچيدگي طراحيِ كم مي تواند كاهش قابل ملاحظه اي از اثرات زلزله را ارائه دهد. سيستم پيشنهادي تكيه گاه هاي IDOT شامل مجموعه اي صفحات فلزي و لاستيكي ، به همراه نگهدارنده هاي جانبي فولادي L شكل هستند. در سيستمِ پل شبه جداسازي با IDOT ، نگهدارنده هاي جانبيِ عرضي و مقاومت بولت آنها داراي بيشترين تاثير بر روي پاسخ پل بوده و خرابي در آنها مجاز است. از طرفي ديگر ؛ خرابي پل نيز يكي از اصول مورد بحث و قابل اهميت در طراحي بر مبناي عملكرد سازه هاي ارتباطي مانند بزرگراه ها است. طراحي مبتني بر عملكرد پل ها در سال هاي اخير همواره دستخوش تغييرات بوده است. پيشرفت هاي اخير روش طراحي مبتني بر عملكرد (PBSD) در مقايسه با ساير روش هاي طراحي مثل روش نيرويي، ناشي از رويكرد ويژه آيين نامه هاي طراحي پل (مانند آشتو و كالترانس) است. در اين پايان نامه، يك نمونه اوليه پل سه دهانه مرسوم با رفتارِ غيرخطي در تكيه گاه و پايه ها توسط نرم افزار تخصصي طراحي پل CsiBridge2017 مدلسازي و مورد تحليل استاتيكي غيرخطي(پوش آور) در دو جهت طولي و عرضي قرار گرفته است. يك مطالعه نظري هم جهت بررسي عملكرد سيستم شبه-جداسازي تحت دو زلزله طراحي و MCE و با معرفي جدول اهداف عملكردي صورت گرفته است. بمنظور اطمينان از عملكرد مطلوب تكيه گاه هاي IDOT ، مدل ديگري از پل با تكيه گاه هاي معمول انبساط حرارتي مورد تحليل قرار گرفته است.مقايسه نتايج براي هر دو سيستم پل در بخش هاي مختلفي اعم از نيروي برشي در پايه ها، جابجايي سر ستون ها ، ميزان دستيابي به اهداف عملكردي و همينطور برآورد هزينه ها صورت گرفته و بر عملكرد بهينه سيستم نوينِ شبه-جداساز چه در بحث طراحي و چه در هزينه ها ، صحت گذاشته شده است.

۱۳۹۸/۴/۱

54585