۳۰۸۹پ

Evaluation of ecological footprint and biocapacity of Yazd city

كارشناسي ارشد

جغرافيا و برنامه ريزي شهري

دانشگاه پيام نور رضوانشهر صدوق

۱۳۹۵

۱۳۹۵/۱۰/۱

۹۹ص.

حكمت نيا ، حسن

ستوده ، احد

۸۰-۸۵

sustainable development, ecological footprint, biological capacity, ecological deficiency, yazd County

رشد فزاينده جمعيت در سال هاي اخير و به تبع آن افزايش و تغيير الگوي مصرف، فشار بر محيط طبيعي و منابع آن را افزايش داده است. از آنجا كه تجديد پذيري برخي از اين منابع صدها سال به طول مي انجامد و برخي نيز غيرقابل تجديد است، ادامه اين روند سبب مي شود كه محيط طبيعي توان تامين نيازهاي جمعيت را نداشته باشد و به مرور زمان دچار روند نزولي گردد. از طرف ديگر تمام نيازهاي مصرفي مراكز سكونتگاهي منطبق با توان اكولوژيكي موجود در آنها نيست. با بروز و تشديد اين آثار، رهيافت توسعه پايدار از سوي سازمان ملل متحد مطرح شد و در دستور كار دولت ها و برنامه ريزان قرار گرفت. يكي از عناصر اساسي توسعه پايدار اين است كه انسان ها در چارچوب ظرفيت زيستي طبيعت زندگي كنند. از آن زمان روشهاي مختلفي براي اندازه گيري توسعه پايدار جوامع ابداع شد. روش جاي پاي اكولوژيك يكي از اين روش ها است. امروزه از اين روش به عنوان شاخص پايداري در دنيا استفاده مي شود. بر اساس اين روش، توسعه يك منطقه، زماني پايدار است كه ميزان ردپاي اكولوژيك از ظرفيت زيستي منطقه كمتر باشد. روش جاي پاي اكولوژيك تاكنون براي سنجش پايداري بسياري از شهرهاي بزرگ دنيا مورد استفاده قرار گرفته است. هدف از پژوهش حاضر ارزيابي پايداري شهرستان يزد با استفاده از روش جاي پاي اكولوژيك مي باشد. بر مبناي محاسبات انجام شده، جاي پاي اكولوژيك مصرف در شهرستان يزد، 2.17 هكتار به ازاي هر نفر برآورد شد. همچنين ظرفيت زيستي 0.083 هكتار به ازاي هر نفر مي باشد. با مقايسه ظرفيت زيستي و رد پاي اكولوژيك مشخص مي شود كه شهرستان يزد داراي كسري بوم شناختي است. همچنين نتايج نشان مي دهد كه شهرستان يزد از ديدگاه اكولوژيك ناپايدار است.

۱۳۹۸/۳/۲۷

54361