هدف از نگارش اين تحقيق تاثير آموزش شوخ طبعي بر راهبردهاي مقابله ايي و يادگيري خودتنظيمي در دانشجويان پيام نور كرج است. روش پژوهش شبه تجربي با طرح پيش آزمون - پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماري پژوهش حاضر شامل كليه دانشجويان روان شناسي پيام نور كرج كه 300 نفر در سال 96-97 بودند. با اين وجود به علت نوع موضوع پژوهش ما از افراد به تعداد30 نفر از طريق نمونه گيري تصادفي در دسترس انتخاب شدهاند .30 دانشجو انتخابي در دو گروه آزمايش ( 15 نفر) و گواه ( 15 نفر) به صورت تصادفي جايگزين شدند. آموزش شوخ طبعي (مك گي ،2004 و مادان كاتاريا،1995) براي گروه آزمايش در 8 هفتة پياپي و به مدت 80 دقيقه اجرا شد و گروه گواه هيچ آموزشي در اين مدت دريافت نكرد. داده هاي حاصل از مراحل پيش آزمون، پس آزمون و از طريق تحليل كوواريانس با همبستگي پيرسون تحليل شد.يافته هاي حاصل ازتحليل كوواريانس چند متغيري حاكي از اين است كه آموزش شوخ طبعي، در تمامي آزمونها از لحاظ آماري معنادار بوده است لذا ميتوان گفت كه بين دو گروه آزمايش و كنترل حداقل در يكي از دو شاخص راهبردهاي مقابله اي و يادگيري خود تنظيمي، تفاوت معناداري وجود دارد، همچنين با توجه به فرضيه دوم نتايج نشان داد كه بين دو گروه آزمايش و كنترل از شاخص راهبردهاي مقابله اي درمولفه هاي (پذيرش مسئوليت، گريز-اجتناب و حل مسئله برنامه ريزي شده (05/0
تاريخ نمايه سازي
۹۸/۰۳/۱۱
نام نمايه ساز
كشت كار، زهرا
شماره ركورد
54014
لينک به اين مدرک :
