چكيده
سلامت معنوي قادر است فرد را در برابر بسياري از بيماريها و مشكلات رواني مصون نگه داشته و امنيت و
آرامش روحي و رواني را به وي اعطا كند و در نهايت جامعه را سالم نگه دارد. سلامت معنوي ناشي از
اعتقادات و ارتباط انسان با خالق خود است؛ لذا ميتوان گفت، مفهوم سلامت معنوي، شناخت خالق، دوست
داشتن او و تلاش براي دست يافتن به مقام قرب اوست.
از آنجا كه انسان داراي دو جنبه است، از يك سو جهت جسمي و از سويي جهت روحي دارد، پس بايد هر
دو لحاظ شود و هر دو طرف با هم تأمين شود. حركت بدن و قواي آن در مسير معتدل و سلوك روح و سير
آن در مسير روحاني و عقلي به سوي كمال و لقاي پروردگار كه همان پاكي از هر آلودگي و رسيدن به حيات
طيبه است . از نظر آن حضرت بنا به ترجمه و تفسير علامه جعفري و پيام امام مكارم شيرازي روشهايي كه در
تقويت و تحقق ابعاد سلامت معنوي مؤثر هستند عبارتند از:
الف( ايمان : كه با رسوخ آن در فرد ، او را قادر خواهد ساخت تا با مشكلات از لحاظ روحي و حتي جسمي
مقابله نمايد و اين ايمان به خدا باعث رضايت از زندگي و سلامت معنوي مي شود.
ب( احكام و دستورات ديني : كسي كه احكام و دستورات ديني را با ميل و باور و اعتقاد بيشتري انجام دهد.
چنين فردي نه تنها عبادات خود را، كاري عبث و بيهوده نمي داند، بلكه تأثير آن ها را در سلامت جسمي و
معنوي خود درك مي كند. در اين پروژه ابتدا كليات مطرح شده و سپس سيماي انسان كامل و بعد از آن ابعاد
وجودي انسان و راه هاي شناخت آن، بيان شده است و پس از آن مؤلفه ها و شاخص هاي عيني سلامت
معنوي از نظر نهج البلاغه و ديدگاه هاي آن دو بزرگوار ) علامه جعفري و مكارم شيرازي ( پرداخته شده است.
كليد واژه ها : اخلاق اسلامي، معنويت، سلامت روان، نهج البلاغه، امام علي )ع(
