۲۳۱۱۷پ

The Status of Environmental Law on International Oil and Gas Contracts with an Emphasis on Iranian Law

كارشناسي ارشد

حقوق بين‌الملل

مركز تهران جنوب

۱۳۹۷

۱۳۹۷/۱۰/۰۵

بسيارخوب

۱۷۲ص

عسكر جلاليان

سميه سادات ميري لواساني

۱۶۲-۱۷۰ص

Environmental Law, Upstream contracts, Oil and Gas Contracts, Environmental Pollution, Iranʹs domestic law system.

دانشگاه پيام نور/مركز تهران جنوب

همه روزه انجام عمليات نفتي بخشهاي عظيمي از محيط زيست را در معرض خطر قرار ميدهد. صنعت نفت و گاز سهم زيادي در توليد و انتشار آلايندههاي زيست محيطي دارد. با توجه به اهميت اين موضوع تاكنون كنوانسيونهاي بينالمللي و منطقهاي زيادي در سطح جهاني و قوانين و مقررات متعددي در سطح داخلي تدوين و به تصويب رسيده است. كشور ايران به دليل داشتن منابع نفتي و گازي فراوان در معرض آلودگيهاي ناشي ازاينگونه عمليات قرار دارد به همين دليل پيشبيني مقررات زيست محيطي در قراردادهاي بينالمللي نفت و گاز بيشازپيش احساس ميشود. در اين تحقيق با استفاده از روش توصيفي تحليلي، ضمن بررسي اسناد بينالمللي و قوانين و مقررات داخلي، نحوه پيشبيني ملاحظات زيست محيطي در قراردادهاي بينالمللي نفت و گاز بررسيشده و تلاش گرديده كه با توجه به نقايص موجود در قوانين و مقررات كشور، پيشنهادهايي ارائه گردد. نتايج اين تحقيق نشان داده است كه، عليرغم وجود قوانين و مقررات بين المللي و داخلي و درج شروط زيست محيطي در قراردادهاي نفت و گاز، به دليل عدم وجود ضمانت اجراهاي قوي و مؤثر،انگيزهاي براي رعايت قوانين و استانداردها در شركتهاي نفتي وجود ندارد. از طرفي كشورهاي داراي منابع نفتي نيز كه عمدتاً در زمره كشورهاي درحالتوسعه قرار دارند، به دليل اينكه هنوز اهميت محيط زيست را درك نكرده و اولويت اصلي آنان توسعه صنعتي است و سختگيري درزمينهٔ اجراي دقيق شروط زيست محيطي در قراردادهاي نفت و گاز كه با هزينههاي هنگفتي همراه خواهد بود، با بيرغبتي سرمايهگذاران خارجي روبرو خواهد شد؛ تمايل چنداني براي نظارت بر اجراي شروط يادشده ندارند.

۱۳۹۷/۱۰/۱۵

49775