بررسي رابطه بين آموزش ضمن خدمت و رفتار سازماني كارمندان دانشگاه علوم پزشكي شيراز

هدف پژوهش حاضر بررسي تاثير آموزش ضمن خدمت و رفتار سازماني كارمندان علوم پزشكي شيراز بود. روش تحقيق توصيفي ازنوع همبستگي مي‏باشد . جامعه آماري دراين پژوهش400نفر از كاركنان دانشگاه علوم پزشكي شيراز بوده كه از روش نمونه‎گيري خوشه‏اي و با استفاده از جدول كرجنسي و مورگان196نفر از كارمندان به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارگردآوري اطلاعات دراين پژوهش پرسشنامه محقق ساخته بوده كه شامل سوالات رفتار سازماني، بهبود سازاني، رضايت شغلي و توسعه شغلي مي‎باشد .براي بررسي روايي از روايي محتوايي و براي بررسي پايايي از آلفاي كرونباخ استفاده گرديد. جهت تحليل دادها از روش آمارتوصيفي (فراواني،درصدفراواني،ميانگين و انحراف معيار ) وآزمون هاي استنباطي (آزمونt وضريب همبستگي) استفاده شده است. نتايج تحليل داده ها نشان داد كه بين آموزش ضمن خدمت و رفتار سازماني (بهبود سازماني، رضايت شغلي، توسعه شغلي) رابطه مثبت و معنا دار وجود دارد.

49648