PE‌ ۱۱۷

Determining of discourse markers in the dialect of males and females in the east of guilan

كارشناسي ارشد

زبان شناسي همگاني

پيام نور رشت

۹۶/۰۶/۱۳

۵۰ص.

ابراهيم عزتي

نيلوفر منصوري

Discursive discourse , Conversation , Shafrinʹs theoretical model , dialect

عزتي،ابراهيم،راهنما , منصوري،نيلوفر،مشاور

پژوهش حاضر به بررسي و تعيين نقش‌نماهاي گفتماني در گويش گيلكي شرق گيلان با توجه به موضوع جنسيت، بر اساس مدل نظري شفرين (۱۹۸۷) پرداخته است. ازآنجايي‌كه طبق نظر اكثر زبان شناسان از جمله شفرين، بهترين راه مطالعه نقش‌نماهاي گفتماني در قالب گفتمان است، به اين منظور مكالمات گويشوران مرد و زن در گروه سني ۶۰-۴۰ به‌صورت محاوره و بدون دخالت محقق در شهرهاي آستانه، لاهيجان، لنگرود و رودسر به مدت ۸ ساعت ضبط شده است. با گوش دادن دقيق به مكالمه‌ها ابتدا ۱۱ نقش‌نماي گفتماني موردنظر شفرين مطالعه، سپس فراواني و درصد كاربرد اين مقوله‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS ارائه شد؛ و همچنين آزمون كاي اسكوئر با نتيجه‌ي p=0/036 نشان‌دهنده‌ي وجود تفاوت معنادار بين كاربرد نقش‌نماهاي گفتماني و جنسيت است. به اين معني كه زن‌ها بيشتر از نقش‌نماهاي گفتماني استفاده مي‌كردند. در پايان مجموعه‌اي از واژگاني كه عملكردي همچون نقش‌نماي گفتماني داشته و توسط گويشوران مورداستفاده قرار گرفته، ارائه داده شد.

۹۷/۰۷/۲۴

منتخبي

48381