۱۲۹

Guaranty of protecting refugees rights in indigenous merging process

كارشناسي ارشد

حقوق بين الملل عمومي

دانشگاه پيام نور مركز پاكدشت

۱۳۹۷

۱۳۹۷/۴/۱۶

عالي

۱۲۸ص

انصاريان،مجتبي

آل كجباف، حسين

۱۲۲-۱۲۸ص

Refugee, Native integration, Refugee rights, Bailment, Host country

دانشگاه پيام نور مركز پاكدشت

بحران پناهندگان در دو دهه اخير، مباحث متعددي در زمينه حقوق آوارگان و پناهندگان در اسناد حقوق بشري و تعهدات دولت ها در اين زمينه فراهم آورده است. وضعيت نامساعد پناهندگان در كشورهاي مقصد و مشكلات زياد پناهجويان در خاك كشورهاي پذيرنده، طرح موضوعات مهمي در خصوص حقوق بنيادين پناهندگان و ادغام بومي پناهندگان در اسناد بين الملي به همراه داشته است. پناهندگي به عنوان يك حق در موازين حقوق بشر مورد تاكيد قرار گرفته است. كنوانسيون چهارم ژنو در مورد حمايت از افراد غيرنظامي در زمان جنگ (1949) بر حمايت از پناهندگان تاكيد دارد. علاوه بر اين كنوانسيون وضعيت پناهندگان (1951) پايه و اساس حقوق بين الملل پناهندگان را تشكيل مي دهد كه حاوي تعريف پناهنده و حداقل معيار رفتار با پناهندگان است. بر اساس قوانين موجود، پناهنده از حقوق اقتصادي، اجتماعي وسياسي موجود در كشور پذيرنده برخوردار بوده و لازم است فرايند ادغام پناهنده در كشور پذيرنده انجام شود. لازمه اين امر اعطاء حقوق پناهنده به وي است. ساختار نظام حقوق بين الملل، باوجود نبود قوة قانونگذاري متمركز و نظام تضمين شده اجرايي، به دليل منافع مشترك كشورها، تأثير افكارعمومي، مسؤوليت اخلاقي در رعايت تعهدات بين المللي، عمل مقابله به مثل يا تلافي با كشور متخلف، ترس از مسؤوليت بين المللي، از ضمانتهاي اجراي نسبتاً مؤثر برخوردار مي باشند. با اين حال، در مورد اهميت ضمانت اجراي مقررات پناهندگي و حقوق پناهندگان در جامعه بين المللي نبايد دچار مبالغه شد و آن را دليلي بر التزام آور بودن حقوق بين الملل و تبييني بر كارساز بودن آن تلقي كرد.

۱۳۹۷/۷/۲۱

دانشگاه پيام نور مركز پاكدشت

48326