۲۶۰۷پ

study and analysis of method and insight of Historiography during the second Pahlavi in Iran

دكتري تخصصي (Ph.D)

تاريخ - ايران بعد از اسلام

دانشگاه پيام نور مركز تحصيلات تكميلي تهران

۱۳۹۷

۱۳۹۷/۴/۱۳

خوب

۲۹۰ص.

علي صوفي ، عليرضا

رحمانيان ، داريوش - نصيري ، محمدرضا

۲۵۳-۲۷۶

historiography, method, insight, Pahlavi, nationalism, socialism

بعد از دگرگون شدن مباني معرفت‌هاي بشري و روشمند شدن علم در غرب، الزامات جديدي براي فهم علم و پژوهش‌هاي علمي به وجود آمد. در اين راستا براي گزاره‌هاي علمي تعاريفي صورت گرفت كه روش و بينش مبناي اصلي براي رسيدن به هدف در علوم تلقي گرديد. براين اساس در دورة پهلوي دوم، جريان‌هاي تاريخ‌نگاري با روش و بينش‌هاي مختلفي در ايران به وجود آمدند. اين پژوهش به دنبال پاسخ به اين سؤال بنيادي است كه مباني روش و بينش اين جريان‌هاي تاريخ‌نگاري چگونه بوده و با چه ويژگي‌هايي در ايران شكل‌گرفته اند. اين پرسشي است كه كمتر به‌صورت مستقل در پژوهش‌هاي تاريخي مورد واكاوي قرارگرفته است. اين پژوهش با استفاده از روش كتابخانه اي در چهارچوب قواعد علمي و تاريخي و پيامدهاي تجربي اين جريآن‌ها، براي روشن شدن چگونگي شكل‌گيري آن‌ها، به بازخواني مباني روشي و بينشي تاريخ‌نگاري هاي دورة پهلوي دوم اقدام نموده است و با تحليل و تفسير رويكرد و مباني نظري و عملي جريان‌هاي تاريخ‌نويسي همچون ناسيوناليستي، سوسياليستي، ماركسيستي، آكادميكي و غيره در ايران دورة پهلوي دوم، در پي آشكارسازي مباني روشي و بينشي تاريخ‌نگاري اين جريآن‌ها در شكل‌گيري تاريخ‌نويسي جديد ايران دورة پهلوي دوم است. به دليل عدم همخواني نظري و عملي قريب به اتفاق اين جريآن‌ها با فرهنگ و هويت ايراني- اسلامي و شكل نگرفتن يك نظرية واحد بين مورخان و انديشمندان ايراني، مبتني بر مباني ايراني - اسلامي، قادر به ارائة تاريخ واقعي و حقيقي از گذشتة ايران نشدند. بااين‌وجود تعداد اندكي از پژوهشگران ملي و مذهبي با استفاده از داشته هاي فكري ايراني – اسلامي مبتني بر فرهنگ و هويت ايراني، با روش و نگرشي نو و علمي، به تاريخ و تاريخ‌نگاري روي آوردند. ولي به دلائل مختلف ازجمله مشكلات آموزشي و عدم داشتن الگوي علمي بر اساس داشته هاي ايراني و شرايط سياسي، موفق نشدند به‌صورت واقعي وارد تاريخ‌نگاري ايران گردند.

۱۳۹۷/۶/۱۲

47659