۲۲۸۶۹پ

Participatory Planning Role in Agricultural Development in Mahallat County

كارشناسي ارشد

جغرافيا و برنامه ريزي روستايي

مركز تهران جنوب

۱۳۹۴

۱۳۹۴/۱۱/۲۶

خوب

۲۰۲ص

مصطفي طالشي

قدير فيروزنيا

۱۹۳-۱۹۸

Participatory Planning, Rural Planning, Agricultural Development

دانشگاه پيام نور/مركز تهران جنوب

برنامه‌ريزي از بالا به پايين، بخشي‌نگري و كم‌توجهي به توسعه جامع و يكپارچه روستايي همواره مانع توسعه روستايي بوده است و در روند توسعه، مشاركت مردم از اهميت بالايي برخوردار بوده تا جايي كه بعضاً توسعه را معادل مشاركت مي‌دانند. توسعه با اتخاذ روش‌ها و تكنيكهايي بر پايه مشاركت مردمي محقق مي‌شود و مشاركت ابزاري است كه انسان‌ها را بسوي توانمندي‌ها هدايت مي كند. براي تحكيم مشاركت، نياز به برنامه‌ريزي از پايين به بالا و ارتباط بين همه مؤلفه‌هاي موجود در اين زمينه وجود دارد و توسعه بيش از هر چيز به انگيزش و يادگيري نيازمند است و اين امر مستلزم مشاركت در تمامي مراحل يك برنامه‌ريزي توسعه‌اي است. در توسعه مشاركتي روستايي، بر تواناسازي مردم روستايي و استفاده از حضور آنان در برنامه‌ريزي و عمل تأكيد مي‌شود، و به تدريج پذيرفته مي‌شود كه در مراحل مختلف برنامه‌ريزي و اجراي طرح‌ها و پروژه‌ها، رايزني با گروه‌هاي بهره‌ور الزامي است. همچنين برنامه به طور كلي براي يك محدوده جغرافيايي و يا براي گروهي از مردم تهيه مي‌شود. تاريخ برنامه‌ريزي نشان مي‌دهد كه در گذشته تاكيد بيشتر بر روي يك محدوده جغرافيايي بوده است ولي به تدريج بر روي مردم و جوامعي كه از يك برنامه متأثر مي‌شوند متمركز شده است. فرآيند توسعه كشاورزي در جوامع مختلف با تغيير و تحول و شدت و ضعف بسيار متفاوتي روبرو بوده است. توسعه كشاورزي به عنوان محور توسعه روستايي مي تواند تلقي گردد و اين مهم در روستاهاي شهرستان محلات كه كشاورزي پايه معيشت و زندگي آنان است پررنگ تر است. هدف از انجام تحقيق حاضر، شناخت و طبقه بندي مسايل و مشكلات توسعه كشاورزي با بهره گيري از ابزارهاي مشاركتي براي توسعه كشاورزي در شهرستان محلات و همچنين شناخت فنون برنامه ريزي مشاركتي و تبيين مناسب ترين ابزارها از ديدگاه كشاورزان در ناحيه مورد پژوهش مي باشد. روش انجام اين تحقيق توصيفي- تحليلي با رويكرد كاربردي مي باشد. براي رسيدن به هدف هاي مورد نظر، جامعه نمونه در سطح خانوارهاي ساكن در روستاها مدنظر قرار گرفته است. بر اساس اين تحقيق مشخص شد كه مهمترين مشكل كشاورزي از ديدگاه كشاورزان محدوديت منابع آب بوده و مناسب ترين راه حلهاي رفع مشكلات، تامين نهاده هاي كشاورزي و حمايتهاي مالي از كشاورزان مي باشند. همچنين از ميان انواع فنون برنامه ريزي مشاركتي، روش نيمه ساختاريافته (نقش مردم در آن بيشتر باشد) و همه جانبه (هم به مسايل و هم به راه حلها مي‌پردازند)، مناسب‌ترين فنون قابل استفاده در سكونتگاههاي روستايي شهرستان محلات به شمار مي‌روند.

۱۳۹۶/۱۲/۰۵

45269