۲۱۷۸پ

Assessment of quality of life in the context of old and new Eslamshahr

كارشناسي ارشد

جغرافيا و برنامه ريزي شهري

دانشگاه پيام نور بيجار

۱۳۹۴

۱۸۵ص.

احدنژاد روشتي ، محسن

اميريان ، سهراب

۱۵۹-۱۷۰

Quality of life, old and new area, exploratory factor analysis model, model SWOT

كيفيت زندگي واژه اي است چند بعدي و چند مفهومي كه از دهه 1960 وارد مباحث جغرافيا مخصوصاً جغرافياي انساني گرديده است و تحول در معني آن، باعث شد كه در شاخه توسعه پايدار و عدالت اجتماعي گنجانده شود، به همين دليل امروزه هدف اصلي برنامه ريزي شهري ارتقاء سطح كيفيت زندگي ساكنين شهر مي باشد و گاهي سطح آن رامعادل سطح توسعه پايدار مي دانند ، با گذر زمان و تغيير مكان ميزان سطح آن نيز تغيير مي كند. اين پايان نامه با هدف سنجش سطح كيفيت زندگي در بافت فرسوده و جديد شهرك قائميه در شهرستان اسلامشهر در استان تهران با تكيه بر مباني برنامه ريزي شهري طراحي شده است و سعي برآن داشت كه با توصيف و تبيين كيفيت زندگي و شناخت شاخص هاي تاثيرگذار، نحوه تاثير هركدام از اين شاخص ها و نحوه سنجش آنها را در محيط هاي شهري بررسي كند. مبناي سنجش سطح كيفيت در بافت فرسوده و جديد شاخص هاي اقتصادي اجتماعي، زيست محيطي، كالبدي مي باشد كه داده هاي آن از طريق پرسشنامه و اطلاعات موجود اوليه جمع آوري شده است. روش شناسي كار بر مبناي روش تحليل عاملي اكتشافي، آمار توصيفي، آمار استنباطي، داده هاي موجود و نقشه ها، و در نهايت مدل تحليلي- وزني سوات مي باشد. مدل كار داراي يك ساختار سلسله مراتب بوده است و متشكل از شاخص ها و زير شاخص ها كه در سه سطح طراحي شده است. و سرانجام توسط مدل تحليل عاملي اكتشافي، مدل مورد مطالعه و روايي پرسشنامه تاييد شده است . بر مبناي زير شاخص هاي سطح آخر، گويه ها در قالب پرسشنامه تدوين شد و با كمك گرفتن از داده هاي موجود ميزان سطح كيفيت زندگي مورد سنجش قرار گرفت. نتيجه اين تحقيق نشان مي دهد كه سطح كيفيت زندگي در بافت جديد بالاتر از سطح كيفيت زندگي در بافت فرسوده است گرچه در دو سطح كيفيت اقتصادي و زيست محيطي بافت فرسوده شرايط كمي متفاوت است اما در كل سطح پاييني نسبت به بافت جديد دارد و اين به خاطر نقاط ضعفي است كه در شاخص هاي كيفيت زندگي در محله قديم وجود دارد و اين موضوع دقيقا در مدل سوات نيز تاييد شده است.

۱۳۹۶/۱۱/۱۴

44894