2042پ

كارشناسي ارشد

علوم اقتصادي - نظري

دانشگاه پيام نور اصفهان

1395

96ص.

عبدالهي آراني ، مصعب

قاسمي ، محمدرضا

75-80

non-oil exports of Iranian provinces, non-oil provincial GDP, inflation, market exchange rate, panel data

با توجه به اينكه در آينده نزديك، مزيت رقابتي كشور در زمينه صنعت نفت از دست خواهد رفت و ميزان توليد نفت كفاف مصرف داخلي را نيز نخواهد كرد، انجام سياست‌گذاري‌هايي در زمينه افزايش صادرات غيرنفتي در استان‌ها ضروري خواهد بود. از اينرو به نظر مي‌رسد بسترسازي و ايجاد ساختارهاي مناسب براي صادرات غيرنفتي و براي صادركنندگان از موضوعات بسيار مهمي است كه احتياج به نگاهي ديگر و نوعي بازبيني دوباره دارد تا به كمك اين بازنگري‌ مجدد گره‌ها، معضلات و گرفتاري‌هاي صادرات غيرنفتي استان‌هاي ايران روشن‌تر شود. هدف اين پژوهش بررسي عوامل اقتصادي مؤثر بر صادرات غيرنفتي استان‌هاي ايران طي دوره زماني سالهاي 1383 تا 1392 مي باشد. روش اقتصادسنجي مورد استفاده در اين پژوهش روش رگرسيوني داده هاي تابلويي مي باشد. نتايج نشان مي دهد كه اثر متغير مستقل توليد ناخالص داخلي استاني بر صادرات غير نفتي مثبت و معنادار است و نشان مي دهد كه با افزايش توليد و تقويت بنيه هاي توليد صادرات غير نفتي استانهاي كشور افزايش مي يابد. همچنين نتايج حاكي از آن است كه اثر متغير مستقل تورم كل كشور بر صادرات غيرنفتي منفي و معنادار است و نشان مي دهد كه افزايش تورم باعث افزايش قيمت كالاها شده است. همچنين نتايج نشان مي دهد كه اثر متغير نرخ ارز بازاري بر متغير وابسته صادرات غيرنفتي مثبت و معنادار است و نشان مي دهد كه با افزايش نرخ ارز، پول كشور وارد كننده قدرت خريد بيشتري را با فرض ثبات ساير شرايط براي كالاي داخلي كشوري كه ارزش پولش كاهش يافته دارد. همچنين نتايج نشان مي دهد كه اثر متغير مستقل درجه باز بودن تجاري استاني بر متغير وابسته صادرات غيرنفتي استاني مثبت و معنادار است و نشان مي دهد كه افزايش درجه باز بودن تجاري و كاهش تعرفه ها بين كشورها منجر به افزايش صادرات غير نفتي استانهاي كشور مي شود.

1396/10/13

44486