1733پ

Position of Sistan City in Persian Literature until the Fifth Century

كارشناسي ارشد

زبان و ادبيات فارسي

دانشگاه پيام نور بابل

1395

295ص.

ابوالحسني ، علي

فاميليان ، حسين

276-281

Sistan Heroes, Sistan Ceremonies, Poetical Works till the Fifth Century

در رسالۀ حاضر جايگاه سيستان و پهلوانان آن در آثار منظوم فارسي از آغاز تا پايان قرن پنجم مورد بررسي قرار گرفته است تا جايگاه سيستان و پهلوانان آن در ادبيات فارسي مشخص شود. با بررسي متون منظوم فارسي به روشني مي توان نفوذ سيستان و پهلوانان آن را در آثار كلاسيك مشاهده كرد؛ زيرا نقش اصلي روايات ملي در آثار حماسي بر عهدة پهلوانان سيستاني است. در رسالۀ حاضر، نقش و حضور سيستان و پهلوانان سيستاني در آثار شاعران تا پايان قرن پنجم به صورت مجمل و در شاهنامۀ فردوسي به صورت مفصل و با تعمق بيشتر بررسي گرديد و هر كدام به صورت جداگانه طبقه بندي و توضيح وتشريح شد. پس از بررسي و مطالعه شاهنامۀ فردوسي و حماسه هاي پس از شاهنامه، چون برزونامه، بهمن نامه و گشتاسب نامۀ دقيقي طوسي، به واسطۀ نيازشان به روايات ملي، پهلوانان سيستاني در آنها نقش اساسي دارند و پس از اين آثار، در ديوان شاعراني چون رودكي، عنصري، فرخي، ناصرخسرو، منوچهري و كسايي مي توان نام و نشاني از سيستان و پهلوانان آن يافت كه بيانگر توجه شاعران به پهلوانان حماسه هاي ايراني است. نكتۀ جالب توجه اينكه شاعران يادشده اغلب پهلوانان سيستاني را در شعر خويش به صورت نمادين به كار بردند و با ممدوح خويش مقايسه كردند. از اين ميان، تنها ناصرخسرو به پهلوانان سيستان از ديد عبرت انگيز بودن نگاه كرده و از ايشان براي بيان آموزه هاي تعليمي استفاده كرده است و گاهي پهلوانان سيستان از جمله رستم، كاركردي منفي و يا نفساني دارند.

1396/8/22

43592