1263پ

Attitude to Khaghani,s poetry through social criticism

كارشناسي ارشد

زبان و ادبيات فارسي

دانشگاه پيام نور اصفهان

1394

163ص.

آقا بابايي خوزاني ، زهرا

موذني ، احمد

154-162

Khaghani, Goldman, Lukács, social criticism, sociology, literature

جامعه شناسي به طوركلّي بر پيوند نوعي ارتباط ميان افكار و ساختارهاي اجتماعي تأكيد كرده است. ادبيّات و آثار ادبي نيز بخشي از اين ارتباط است و مي توان آن را با جامعه شناسي شناخت بررسي كرد .نظريه هاي ديالكتيك جامعه شناسي ادبيّات بين نظام زيبايي شناختي و نظام مستقل جامعه شناختي نوعي گفتمان و رابطه متقابل برقرار مي كند. دراين ميان نظريه هاي » لوسين گلدمن « و » جورج لوكاچ «مبتني بر تأكيد بر محتوا و ارتباط ديالكتيك محتوا و سبك، تأثير جهان بيني شاعر بر اثر هنري، كليّت نگري اثرهنري و در نهايت تأثير گروه هاي اجتماعي و جهان نگري آنها در يك اثر مي باشد. در اين پژوهش سعي شده است كه نخست؛ شعر خاقاني با توجه به تأثير اجتماع بر آن بررسي شود، دوم؛ تأثير شرايط زندگيِ اجتماعي بر صُوَرِخيال، زبان و سبك شعر خاقاني مشخّص شود. سوم آن كه پيوند شاعر و جامعه به عنوان پيوندي ناگسستني در حوزه زبان و انديشه به نمايش گذاشته شود و در نهايت گوشه اي از تاريخ و انديشه اجتماعي ايرانيان در سده ششم با توجه به شعر خاقاني آشكار شود. به اين منظور با استفاده از مرور متون و فيش برداري اطّلاعات جمع آوري شده است. به طورخلاصه زبان و بوطيقاي خاقاني مي تواند نشانگر ساختار اجتماعي سلسله مراتبي و وجود تبعيضات اجتماعي در آن دوران باشد. خاقاني كه در طبقه شعراي دربار بوده است، با وجود جهان بيني خاصّ خود، در مدايح و اشعار غنايي خود اين شرايط را غيرمستقيم به تصوير كشيده است.

1396/3/6

41399