نقش عوامل طبيعي در پايداري نظام كالبدي سكونتگاه هاي كوهستاني بخش ارجمند شهرستان فيروزكوه

mountainous residential, natural factors, rural structure, stability

حوزه‎هاي روستايي به عنوان يكي از الگوهاي نظام سكونت درفضاي ملي، نقش اساسي را در توسعه سرزميني ايفا مي كند، چرا كه توسعه پايدارسرزمين در گرو پايداري نظام روستايي به عنوان زير نظام تشكيل دهنده نظام سرزمين است، در اين ارتباط پايداري فضاهاي روستايي در ابعاد مختلف مي تواند نقش موثري در توسعه منطقه اي و ملي داشته باشد. الگوي سكونت گزيني در فضاهاي روستايي كشور، متاثر از عوامل طبيعي، نظام اقتصادي- اجتماعي و مقتضيات تاريخي بوده است. اما بيش از هر چيز الگوي اسكان به خصوص در سكونتگاه هاي روستايي انعكاس از ويژگي هاي محيط طبيعي مي باشد. روش پژوهش، علاوه بر مطالعات اسنادي و كتابخانه اي مبتني بر مشاهدات محلي و ميداني است. در اين پژوهش، عوامل محيطي همچون طبقات ارتفاعي، شيب، فاصله از آبراهه بعنوان متغيرهاي مستقل و پراكنش روستاها بعنوان متغير وابسته تعريف شده است. براي تجزيه و تحليل داده ها از نرم افزار(ARCGIS) در محيط GIS و نرم افزار آماري(SPSS) بهره گيري شد. نتايج پژوهش نشان مي دهد كه برخي عوامل و پديده هاي محيطي همچون ارتفاع، اسكان روستاها در حريم غير مجاز آبراهه، نه تنها موجبات وارد آوردن خسارات به محيط هاي دست ساز انساني شده، بلكه باعث تخريب، فرسايش و فقر محيط طبيعي در مناطق روستايي هم شده است. از طرفي موقعيت كوهستاني ناحيه مورد مطالعه، تاثير عميقي بر اين مسئله دارد. وباعث شده برخي از روستاهاي منطقه مورد مطالعه با خطرپذيري بيشتري مواجه شوند.

1396/3/3

41365