1056پ

دكتراي تخصصي (Ph.D)

شيمي آلي

دانشگاه پيام نور مركز تحصيلات تكميلي تهران

1395

1395/10/25

عالي

187ص.

بكاولي ، مهدي - مسعودي ، عبدالحسين

سوختانلو ، محمد - پريزاده ، سيد محمدرضا

154-171

مقاومت سلولهاي سرطاني به دارو هاي متداول شيمي درماني از مشكلات رايج در درمان تومورها مي باشد و نياز به بررسي داروهاي جديد، در شيمي درماني تومور ها و مطالعه مكانيسيم هاي القاي توكسيسيته توسط آنها را افزايش داده است. در اين مطالعه مشتقات جديدي از پيريميدين ها كه داراي كاربردهاي وسيعي در صنايع دارويي مي باشند، سنتز شدند و سميت سلولي، القاي آپوپتوز و تاثير آن ها بر پايدارسازي توالي G-quadruplex مورد بررسي قرار گرفت. ابتدا سه سري مشتقات پيريميديني سنتز و شناسايي شدند. تركيبات (a, b13) از واكنش بين تيوفن (a,b4) و پيريميدين (b11) بدست آمدند و سپس با انجام واكنش جايگزيني انواع مشتقات آمين دار (a-l14) بدست آمد. تركيبات(a,b16) از واكنش پيريميدين (c11) و آمينو پيريميدين ها بدست آمد: تركيبات (a-j18) از واكنش مالونونيتريل و بنزآلدهيد و تيواوره بدست آمدند: سميت سلولي تركيبات سنتز شده بر رده هاي سلولي MCF-7، PC3 و HL60 با استفاده از روش MTT بررسي شد. پس از تعيين IC50 با نرم افزار Prism5، تركيبات موثر براي بررسي ميزان القاي آپوپتوز با استفاده از روش رنگ آميزي PI انتخاب شدند. نتايج فلوسايتومتري با استفاده از نرم افزار Winmdiبررسي شد. دو تركيب (a, b16) به عنوان موثرترين تركيبات در القاي آپوپتوز انتخاب و تاثير آنها در پايدار سازي توالي G-quadruplex با استفاده از روش هاي اسپكتروسكوپي UV، الكتروفورز PAGE و مطالعات داكينگ با استفاده از نرم افزار Auto Dock بررسي شد. نتايج بدست آمده نشان داد تركيبات (a, b16) در ميان پيريميدين هاي سنتز شده بيشترين سميت سلولي و القاي آپوپتوز را نشان داده و قابليت پايدار سازي توالي G-quadruplex را دارند.

1395/12/17

40432