PIR 183

كارشناسي ارشد

زبان و ادبيات فارسي

رشت

94/10/26

152ص.

سهيلا فرهنگي

مريم حيدري

فرهنگي،سهيلا , حيدري،مريم

همان طور كه نهادن نام نيكو بر فرزند، از وظايف والدين به شمار مي‌رود، در داستان‌ها نيز خلق نام‌هاي مناسب و معنادار بر عهدۀ نويسندۀ داستان است. نويسنده مي¬تواند با توجه به فضا و درونمايۀ داستان، انواع نام-ها را به صورت‌ عام، خاص، تركيبات وصفي و... براي شخصيت‌ها¬ در نظر بگيرد؛ يا حتي براي آن¬ها نامي نياورد. نام¬گذاري در داستان مانند سبك نويسندگي از نويسنده¬اي به نويسندۀ ديگر متفاوت است و نويسندگان در انتخاب آن آزادي عمل دارند. شيوه¬هاي نام¬گذاري نويسنده در داستان از موضوعات علم نام¬شناسي داستاني است. آگاهي از اين نكته كه هدف نويسنده از آوردن هر نام چه بوده است، مي-تواند مخاطب را در درك بهتر معاني پنهاني و رمزهاي نهفته در آن ياري دهد. اين پژوهش با روش توصيفي- تحليلي به بررسي نام-شناسي داستاني در داستان¬هاي زير مي‌پردازد: داستان كوتاه «غيرمنتظر» و رمان «ملكوت» نوشتۀ بهرام صادقي؛ داستان كوتاه «اناربانو و پسرهايش» و رمان «خواب زمستاني» نوشتۀ گلي ترقي. شخصيت¬ها در اين داستان¬ها بر مبناي اسم خاص، صفت، اسم¬ عام، نام¬هاي¬تركيبي، زاويۀ ديد و آهنگ كلمه تقسيم¬بندي و از منظر معنايي نيز تحليل و بررسي شده¬اند. در پايان به مقايسۀ نام¬ها در داستان¬هاي دو نويسنده پرداخته¬ايم.

40393