PIR 178

كارشناسي ارشد

زبان و ادبيات فارسي

95/06/27

345ص.

پروين تاج بخش

سهيلا فرهنگي

تاج بخش،پروين , فرهنگي،سهيلا

«رباعي» قالبي ايراني و سرشار از انديشه¬هاي نوگرايانه در تاريخ ادبيات¬فارسي است. كوتاهيِ ابيات و خوش¬آهنگي ريتم آن نيز بر رونق آن اَفزوده به¬طوري¬كه همواره از آغاز شعر دري، از پرطرف¬دارترين قوالب شعري در نزد عام و خاص بوده¬است، رباعي در روزگار ما نيز به¬علّت كم¬تر شدن فرصت¬ها و حوصله-ها، رواج فراواني يافته¬است. پژوهش حاضر به بررسي رباعيات چهار شاعر پس از انقلاب اسلامي (ايرج زبردست، بيژن ارژن، جليل صفربيگي و ميلاد عرفان¬پور) از سه¬منظر فرم، محتوا و تصوير مي¬پردازد. هدف از اين بررسي، كشف نوگرايي و آشنايي-زدايي¬هاي شاعران مذكور و مطالعۀ سير تحوّل محتوايي در سبك آثار ايشان است. اين چهار شاعر توانسته¬اند باوجود جواني، به موفقيت¬هايي در ارائه تصاوير ابداعي و مضامين و ساختارهاي تازه در فرم رباعي دست يابند، به¬طوري¬كه مي¬توان گفت تا اندازه¬اي قالبِ رباعي را از دَهه هفتادِ خورشيدي، متحوّل كرده¬اند. اين پژوهش به تاريخچۀ رباعي و ويژگي¬هاي آن (در فصل كليات) توجّهي ويژه كرده و در فصل چهارم نيز به تحليل رباعيات مُنتخب اين شاعران پرداخته¬است.

40357