ج9م6 HD954

كارشناسي ارشد

مديريت اجرايي

دانشگاه پيام نور بابل

1392-1395

1395/4/6

107ص

جمشيد سالار

عليرضازمانيان

پژوهش حاضر با هدف تعيين رابطه بين نوآوري سازماني به عنوان يك توانمندساز از قابليت هاي نوآور تكنولوژي و عملكرد شركت ذغال سنگ البرز مركزي، انجام شد. روش پژوهش، توصيفي از نوع همبستگي است. جامعه آماري شامل كليه كاركنان شركت ذغال سنگ البرز مركزي در سال 1395به تعداد197 نفر بود. طبق جدول كرجسي و مورگان، تعداد 127 نفر به روش نمونه گيري تصادفي طبقه اي (بر حسب جنسيت) انتخاب شد. ابزار گردآوري داده ها، پرسشنامه هاي نوآوري سازماني حميدي زاده و ديگران (1393) و عملكرد سازماني كاپلانونورتن (1992) بود. روايي پرسشنامه ها توسط متخصصان از جمله استادراهنما تأييد شد. با محاسبه ضريب آلفاي كرونباخ، پايايي پرسشنامه هاينوآوري سازماني برابر 87/0 و عملكرد شركت 85/0 محاسبه شد كه نشان داد از پايايي مناسبي برخوردار هستند. روش تجزيه و تحليلداده ها، استفاده از روش هاي آمار توصيفي و آمار استنباطي (آزمون ضريب همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيوني) از طريق برنامه نرم افزاريIBM SPSS 23بود.يافته ها نشان داد كه بين نوآوري سازماني و ابعاد آن يعني نوآوري توليدي، نوآوري فرآيندي و نوآوري اداري به عنوان يك توانمندساز از قابليت هاي نوآور تكنولوژي و عملكرد شركترابطه وجود دارد، به طوري كه9/49 درصد از عملكرد شركتتوسط متغيرهاي نوآوري فرآيندي و نوآوري اداري تبيين مي گردد.

1395/8/19

محمدي

38566