پ.ت.23

كارشناسي ارشد

تحقيقات آموزشي

پيام نورشيراز

95-1394

20/06/1395

99ص.

طالبي،سعيد

صيف، محمد حسن

كتابنامه :ص.91-99

هدف از پژوهش حاضر ارائه مدل پيش بيني خودتنظيمي‌براساس هوش هيجاني با تاكيد بر نقش ميانجي‌گري خودكارآمدي دانشجويان رشته پرستاري دانشگاه آزاددارابمي‌باشد. پژوهش حاضر توصيفي از نوع همبستگي مي‌باشد. جامعه آماري پژوهش، دانشجويان پرستاري دانشگاه آزاد داراب در سال تحصيلي 95-1394 هستند، كه از طريق جدول كرجسي و مورگان و با روش نمونه‌گيري طبقه‌اي186 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوري اطلاعات در اين پژوهش پرسشنامه‌هاي خودكارآمدي شرر (1982)، هوش هيجاني شاته وهمكاران (1998) و خود تنظيمي‌بوفارد و همكارانش (1995) است. براي بررسي فرضيه‌ها از روش تحليل مسير استفاده شده است. نتايج نشان داد كه بين مؤلفه‌هاي هوش هيجاني (تنظيم هيجان‌ها، بهره‌وري از هيجان‌ها و ارزيابي هيجان‌ها) و خودتنظيمي، رابطه مثبت، مستقيم و معنادار وجود دارد همچنين بين مؤلفه‌هاي هوش هيجاني (تنظيم هيجان‌ها، بهره‌وري از هيجان‌ها و ارزيابي هيجان‌ها) و خودكارآمدي، رابطه مثبت، مستقيم ومعنا دار وجود دارد علاوه بر اين بين خودكارآمدي و خودتنظيمي‌رابطه مثبت، مستقيم ومعنا داروجود دارد و در نهايت بين مؤلفه‌هاي هوش هيجاني(تنظيم هيجان‌ها، بهره‌وري از هيجان‌ها و ارزيابي هيجان‌ها) بر خودتنظيمي‌از طريق ميانجي‌گري خودكارآمدي رابطه غيرمستقيم وجود دارد، لازم به ذكر است مؤلفه‌هاي هوش هيجاني (تنظيم هيجان‌ها، بهره وري از هيجان‌ها و ارزيابي هيجان‌ها) و خودكارآمدي توانسته‌اند بر روي هم 19 درصد از واريانس خودتنظيمي‌را پيش‌بيني و تبيين نمايد.

35016