PIR 172

زبان و ادبيات فارسي

94/12/22

پروين تاج بخش

سهيلا فرهنگي

راهنما، تاج بخش،پروين , مشاور، فرهنگي،سهيلا

يكي از آثار ادبي به جا مانده از دوره قاجار كه تاكنون ناشناخته مانده ديوان اطهر رانكوهي املشي است. وي از شاعران قرن دوازدهم و سيزدهم ه. ق بوده است كه در املش زندگي مي كرد. بنا به گفته بهاءالدين املشي او از وظيفه خواران خان هاي املش بوده است. و در نزد صوفي هاي املش كه از كردهاي منطقه رانكوه بودند امرار معاش مي كرده است. از زندگاني اش اطلاع دقيقي در دست نيست اما از تنها اثر باقي مانده اش چنين بر مي آيد كه وي از غزل سرايان سبك بازگشت بود و از حافظ و سعدي پيروي مي كرد. اطهر به نام قتيل هم تخلص مي كرده است. استاد فريدون نوزاد، اطهر و قتيل را دو شخصيت جداگانه در نظر گرفته ولي احتمال آن كه اين دو، يك شاعر باشند زياد است. ديوان وي شامل سه بخش است: بخش اول غزليات با تخلص اطهر شامل 251 غزل و بخش دوم با تخلص قتيل شامل 158 غزل و بخش سوم مثنوي فرس نامه شامل 492 بيت است. كل ديوان وي شامل 3101 بيت است. اين پژوهش مي كوشد ضمن تصحيح متن و معرفي شاعر به بررسي ويژگي هاي سبك شناختي در سطح زباني و فكري و ادبي بپردازد.

33411