چكيده
آلياژسازي مكانيكي يكي از روشهاي فرآوري پودري است كه امكان توليد مواد همگن از مخلوط پودري اوليه را فراهم ميكند. عمليات آسيابكاري به عنوان فرآيند مقدماتي آلياژسازي مكانيكي به شكستن و خردايش مواد درشت به ابعاد ريز اطلاق ميشود. به طور كلي آلياژسازي مكانيكي نوعي از فرآيند آسيابكاري است كه در آن مخلوط پودري تحت تاثير برخوردهاي پرانرژي بين اجزاي آسياب (گلوله و محفظه) قرار ميگيرد. پارامترهاي فرآيند زمان آسيابكاري، نسبت وزني گلوله به پودر، نسبت وزني گلولهها و عامل كنترل كننده است.
در اين تحقيق پارامتر متغير، زمان آسيابكاري ميباشد و براي 6 نمونه با زمانهاي 5، 10، 15، 20، 25 و 30 ساعت در ساخت نانواينترمتاليك FeAl بررسي شده است. پارامترهاي ديگر نيز ثابت در نظر گرفته شدهاند.
نتايج حاصل از آناليز پراش پرتو ايكس (XRD) نشان ميدهد نمونهها همه يك ساختار مكعبي دارند. كمترين اندازه دانه مربوط به نمونه 10 ساعت آسيابكاري ميباشد. در برخي مواقع بوجود آمدن نواحي حاصل از تغيير فاز، خود باعث افزايش در اندازه ذرات مربوط به نمونه شده است كه اين مورد در نمونه 20 و 25 ساعت ديده ميشود. همچنين اين آزمون نشان ميدهد كه ثابت شبكه در گذار فازي از منظم به نامنظم روندي افزايشي دارد.از دستگاه مغناطيسسنج ارتعاشي (VSM) مشخص شد كه بيشترين مغناطش براي نمونه 30 ساعت آسيابكاري حاصل شد و در عين حال كه كمترين مغناطش مربوط به نمونه 20 ساعت آسيابكاري ميباشد. مشاهدات ميكروسكوپ الكتروني روبشي (SEM) توزيع ظريفتر ذرات براي نمونههاي با سرعت آسيابكاري بيشتر نشان ميدهد.همچنين براي اطمينان از عدم وجود آلودگي نيز نمونهها توسط طيف نگاري فلورسانس اشعه ايكس (XRF) مورد بررسي قرار گرفتند.
