186پ

The explaining of the social exclusion among migrants groups in Isfahan city, emphasis on socio-economic inequalities

دكتري

جامعه شناسي

دانشگاه پيام نور مركز تحصيلات تكميلي

1395

1395/1/28

عالي

294ص.

زاهدي ، محمد جواد

انصاري ، ابراهيم - ملكي ، امير

284-294

inequality, social discrimination, access to resources, social exclusion, immigrant and native

طرد اجتماعي پديده‌اي است فرايندي، پويا، نسبي، چند بعدي و مبتني بر عامليت كه عموماً در سطح گروه به ويژه گروه‌هاي آسيب پذير نظير اقليت‌هاي قومي و مهاجران رخ مي‌دهد. مهاجران به واسطه نابرابري‌هاي اجتماعي–اقتصادي كه در دو بعد افقي و عمودي بر هم تقاطع پيدا مي‌كنند، از جامعه طرد و كنار نهاده مي‌شوند. طرد مهاجران يعني طرد و تضعيف بخشي از نيروي فعال بازار كار و فراهم‌سازي بستر مناسب براي بي نظمي‌ها و آسيب‌هاي اجتماعي بيشتر در جامعه. از اينرو پرداختن به مسئله طرد اجتماعي اين گروه‌ها و تشريح و تبيين آن، مي‌تواند در امر سياستگذاري‌هاي اجتماعي مفيد واقع شود. در اين تحقيق سعي شده است كه پديدة طرد اجتماعي مهاجران (خارجي و داخلي) شهر اصفهان، در مقايسه با ساكنان بومي اين شهر و با تأكيد نابرابري‌هاي اجتماعي–اقتصادي تبيين گردد. از اينرو با روش كمي– كيفي و با استفاده از ابزارهاي پرسشنامه، مصاحبه عميق، مشاهده و آمارهاي رسمي و غيررسمي، طرد اجتماعي مهاجران ساكن شهر اصفهان سنجش و پيوند آن با نابرابري‌ها بررسي شده است. جامعه آماري شامل مناطق چهارده‌گانه شهر اصفهان است كه به ضرورت تحقيق، با استفاده از نمونه‌گيري‌هاي نظري و طبقه‌اي نامتناسب، 448 خانوار از گروههاي قومي/ مكاني(عرب، افغان، ترك، كرد، خوزستاني، چهارمحال و بختياري، ساير استانهاي كشور، جنوب استان اصفهان، ساير شهرهاي استان اصفهان و اصفهاني) ساكن مناطق چهار، پنج، شش، هشت و چهارده انتخاب شد. يافته‌هاي تحقيق نشان مي‌دهد كه مهاجران خارجي در مقايسه با مهاجران داخلي و بومي‌ها، طرد اجتماعي و نابرابري‌هاي اجتماعي– اقتصادي بيشتري را تجربه مي‌كنند. همچنين مهاجران ترك و كرد نيز نسبت به مهاجران داخلي تبعيض و طرد اجتماعي بيشتر و دسترسي كمتري به منابع دارند. آزمون‌هاي آماري نشان مي‌دهد بين هويت قومي/مكاني مهاجران و تبعيض اجتماعي، دسترسي به منابع و طرد اجتماعي رابطه‌هاي قوي وجود دارد. در مجموع نابرابري‌هاي اجتماعي اقتصادي و هويت قومي/مكاني 57% از واريانس پديده طرد اجتماعي گروه‌ها را تبيين مي‌كنند و مهمترين عامل‌هاي وقوع آن هستند. در سطح خانوار نتايج حاكي از آن است كه بين ميانگين سني خانوار، ميانگين تحصيلات خانوار، شغل سرپرست خانوار و مدت زمان اقامت و ميزان دسترسي به منابع و ادغام‌اجتماعي رابطه‌هاي معناداري وجود دارد.

1395/2/12

31860