PIR 64

كارشناسي ارشد

زبان و ادبيات فارسي

پيام نور رشت

1390

90/05/26

فيروز فاضلي

يوسف اسماعيل زاده

فاضلي،فيروز , اسماعيل زاده،يوسف

طنز يك ژانر ادبي است كه از شيوه هاي گوناگون بهره مي گيرد تا لبخندي بر لبان مخاطب بنشاند. لبخندي كه مي‌خنداند امّا به تفكّر وا مي دارد. طنز در بستر تاريخ با انواعي چون: هجو، هجا، هزل، لطيفه، فكاهه و ... هم نشيني داشته است؛ ولي چون هدف طنز اصلاح جامعه است، از انواع ديگر متمايز مي گردد. طنز نويس با استفاده از انواع شگردهاي خنداندن مثل: تحقير، تشبيه به حيوانات، تمثيل، تلميح، كودن نمايي، نقيضه، كنايه¬ي طعنه آميز و غيره، تصويري هنري از اجتماع نقيضين مي‌سازد كه با استفاده از روش غافل گيري، خواننده را مي¬خنداند.با پيدايش صنعت چاپ و آغاز كار روزنامه نويسي، طنز نيز پا به عرصه¬ي روزنامه ها گذاشت و طنز ژورناليستي در عصر مشروطه به اوج شكوفايي رسيد. در گيلان، آغاز كار روزنامه نويسي در سال 1285 هـ. ش با «خير الكلام» آغاز و طنز روزنامه اي «مكاشفات» نيز با آن متولد شد.نقش روزنامه ي طنز نسيم شمال كه در رشت منتشر مي شد در شكل گيري انقلاب مشروطه بر كسي پوشيده نيست. در پايان نامه حاضر روزنامه هاي طنز گيلان به سه دوره ي تاريخي عصر مشروطه، دوره ي پهلوي و پس از انقلاب اسلامي تقسيم بندي گرديده و علاوه بر تحليل تاريخي از جنبه¬ي نشانه شناسي طنز نيز در فصل جداگانه‌اي مورد تحليل و بررسي قرار گرفته اند.

27425