چكيده
در چارچوب مدل خطي عمومي، از باقيماندهها معمولاً به منظور بررسي فرضيات مدل، نظير همساني، نرمال بودن و خطي بودن تأثيرات استفاده ميشود. همچنين ميتوان از آنها براي تشخيص جدا افتادگيها استفاده نمود. انواع مختلف باقيمانده هارا ميتوان براي مدلهاي خطي تركيبي تعريف نمود. چگونگي به كارگيري نمودارهاي باقيمانده براي بررسي فرضيات مدل با مقايسه توزيع تجربي باقيمانده با توزيعهاي ردH0 مناسب بر اساس يك روش خودراه انداز پارامتريك نشان داده شده است. اين امر اجازه ساخت محدودههاي تحمل همزمان را ميدهد كه به برآورد نرمال بودن و همساني باقيماندههاي مدلهاي خطي تركيبي كمك كرده و جدا افتادههاي ممكن را شناسايي كرده و نمودارهاي باقيمانده را تجزيه و تحليل ميكند. مفيد بودن اين روش با اعمال آن بر چند ديتابيس كه قبلاً منتشر شده نشان داده ميشود.بنابراين اين پايان نامه شامل چهار فصل است، در فصل اول به معرفي مفاهيم و تعاريف مورد نياز و خلاصهاي از پيشينه تحقيق پرداخته شده است. در فصل دوم بررسي و مطالعهاي روي مدلهاي خطي آميخته ارائه شده است. در فصل سوم روش شبيهسازي ارائه شده است. در فصل چهارم مطالعات شبيهسازي مدلهاي خطي آميخته ارائه شده است.
