چكيده
در اين پژوهش محقق به بررسي عوامل سازماني مؤثر بر نظام تصميم¬گيري در دانشگاه علوم پزشكي شيراز پرداخته است. جامعه آماري پژوهش متشكل از 500 نفر از مديران اين سازمان بوده كه تعداد 230 نفر از آنان به روش نمونه¬گيري تصادفي ساده به عنوان نمونه انتخاب شدند. اين پژوهش از لحاظ هدف كاربردي و از نظر روش همبستگي است و محقق جهت جمع¬آوري اطلاعات علاوه بر مطالعات كتابخانه¬اي و اينترنتي، از پرسشنامه نيز استفاده كرده است. براي تجزيه و تحليل اطلاعات از شاخص¬هاي آمار توصيفي (ميانگين، فراواني و انحراف استاندارد )، روش¬هاي آمار استنباطي(رگرسيون، تحليل واريانس يكطرفه و آزمون تي گروه¬هاي مستقل ) و نرم افزار 18-spss استفاده شد. كه نتايج بدست آمده حاكي از پذيرش فرضيه اصلي پژوهش، مبني بر وجود رابطه معنادار بين عوامل سازماني مؤثر بر نظام تصميم¬گيري (سبك مديريت، ويژگي¬هاي تفويض شوندگان و موقعيت سازمان ) و عدم تمركز در مديريت سلامت در سطح آلفاي 05/0 مي¬باشد. در تعيين سهم مؤلفه¬هاي اثرگذار بر عدم تمركز نيز با استفاده از رگرسيون گام به گام به ترتيب از گام اول تا گام نهم تحمل ابهام مدير، توانايي ذهني، علاقه به شغل و با اهميت شمردن آن، تحمل ابهام زيردست، ادراك مثبت و نگرش مدير به زيردست، نوع وظايف، اندازه سازمان، وضوح سياست¬ها و برنامه¬ها و همسويي اهداف فردي و سازماني بيشترين سهم را در بهتر كردن عدم تمركز در مديريت سلامت از خود نشان دادند، و مابقي مؤلفه¬ها به علت همپوشاني حذف شدند. تأثيرگذارترين ابعاد نيز