7187

بابك سليمي زاده

كارشناسي ارشد

پژوهش هنر

پيام نور , كتابخانه مركزي دانشگاه پيام نور

1391

135ص

مقبلي ، آناهيتا

اكبري، عباس

133-129ص

پ سليمي زاده ، بابك , ع

اين رساله ، همانطور كه از عنوان آن برمي آيد، به نسبت ميان دو اصطلاح و دو عرصه در دوران قاجار مي پردازد: عرصه ي "استتيك " (يا زيبايي شناسي ) كه به نحوه ي توليد و عملكرد كلمات و تصاوير (عكس و نقاشي ) مي پردازد، و اصطلاح "مشروطه " كه عمدتا در مورد عرصه ي "سياست " در تاريخ ايران به كار مي رود. "استتيك " به معنايي كه كانت مد نظر دارد، يعني نظامي از اشكال پيشيني كه تعيين مي كنند چه چيز خود رابه تجربه ي حسي عرضه مي نمايد .در روشي كه به كار مي بريم و از آراي ژاك رانسير و ميشل فوكو وام گرفته ايم ، استتيك به معناي وسيع كلمه به "توزيع امر محسوسي " برمي گردد كه شيوه اي از مفصل بندي ميان فرمهاي كنش ، توليد، ادراك ، و انديشه را تعيين مي كند .اين تعريف كلي استتيك را به وراي حوزه ي هنر گسترش مي دهد تا مختصات مفهومي و شيوه هاي رويت پذيري را شامل شود كه در حوزه ي سياست موثرند . "مشروطه ي استتيكي " عبارت ازانقلابي استتيكي است كه در دوران قاجار پيش از وقوع مشروطه ي سياسي به ميانجي كردارهاي تصويري اي كه عكس ها و تصاوير به اجرا در مي آورند اتفاق مي افتد، فرم شاه و رابطه ي او با سنت را مي گسلد و تعريف جديدي از رابطه امر رويت پذير و امر گزاره پذير،امر گفتني و ديدني ارائه مي دهد

فصل اول : سياست تصوير در عصر قاجار. فصل دوم : مروري بر پيشينه ي تحقيق . فصل سوم : گقتار در روش و تعابير. فصل چهارم : شاه چيست . فصل پنجم : كردارهاي تصويري. فصل ششم : مشروطه ي استتيكي . فصل هفتم : مكان پريشي تاريخي . فصل هشتم : نتيجه گيري و كاربرد

2931/20/40

7187پ

1

21028