6625

شيما گلچين

كارشناسي ارشد

پژوهش هنر

پيام نور , كتابخانه مركزي دانشگاه پيام نور

1391

213ص

مقبلي ، آناهيتا

شادقزويني ، پريسا

213-206ص

پ گلچين ، شيما , ع

در يك بررسي كلي مي توان گفت كه از قرن هفدهم ميلادي كلمه مدرن به شكل نه چندان مÊنوسي در بين روشنفكران اروپايي رواج يافت و در اوايل قرن بيستم به اوج خود رسيد. اين جريان كه در اروپا توسعه و وسعت چشمگير پيدا كرد،بزرگتر از آن بود كه در محدوده اروپا باقي بماند و به زودي از آن مرزها عبور كرده و وارد ديگر ممالك گرديد.روشن است كه براي رسيدن يك انديشه و نگاه نو در سرزمين ديگر بايد از داخل نيز نفوذ اين جريان آماده شود .در ايران اولين جرقه هاي انديشه نوگرايي در هنر بطور آشكار به دوران قاجار باز مي گردد،گرچه ورود نقاشي غربي را مي توان به سلطنت شاه عباس اول صفوي (قرن يازدهم هجري،مقارن با قرن هفدهم ميلادي) نسبت داد.ايجاد جنبش نوگرايي هنر در ايران در ابتدا به نظر مي رسد بر اساس ضرورتهايي مطابق با نياز آن دوره از اجتماع ايران رخ داد. كه پيشگامان هنر نوگراي ايران ،توانستند پيوندهايي بين الگوهاي سنتي و ريشه هنري اين سرزمين با دوران معاصر برقرار كنند .گرايش هاي نقاشي ايراني به صورت مضامين و نقوش و رعايت كاربست ويژگيها و كيفيات تجسمي در سالهاي (1320-1345 ه .ش ) به صورت نويني در آثار هنرمندان نوگرا پديدار شد.در اين راستا تلاش فراوان نمودند و توانستند به شيوه اي نوين همراه با خلاقيت در انعكاس عقايد هنرمندانÞ شان به دريافت ذهني خود از واقعيت بيروني بپردازند

فصل اول : كليات تحقيق . فصل دوم : بنيان هاي هنر مدرن در غرب . فصل سوم : ورود هنر مدرن به ايران . فصل چهارم : بررسي جريانات نقاشي نوگرا در ايران . فصل پنجم : بررسي آثار نقاشي پنج تن از پيشگامان هنرنوگراي ايران

1931/11/20

6625پ

1

20639