8568پ

كارشناسي ارشد

روانشناسي عمومي

دانشگاه پيام نور

1392

23/10/1392

عالي

166ص

علي اكبري، مهناز

كاكا جويباري، علي اصغر

152-139ص

يكدله پور،نرگس , عنوان , دانشگاه پيام نور/ تهران جنوب

هدف:اين پژوهش به منظور بررسي اثر بخشي برنامه فرزند پروري مثبت بر كاهش تنيدگي والديني مادران كودكان با آسيب شنوايي انجام شده است. روش:جامعه آماري شامل كليه مادران كودكان 2-12 ساله يآسيب ديده شنوايي كه در مركز آموزشي ناشنوايان نظام مافي در سال تحصيلي 91-92 در حال آموزش بوده اند.از بين مادران با استفاده از روش نمونه گيري تصادفي 24 نفر به عنوان نمونه مورد پژوهش انتخاب شدند وبطور تصادفي در دوگروه كنترل وآزمايش جاي داده شدند.طرح پژوهش طرح پيش آزمون –پس آزمون با گروه كنترل بود.به گروه آزمايش برنامه فرزند پروري مثبت درطول 8 جلسه آموزش داده شد.از پرسشنامه تنيدگي والدين به عنوان ابزار سنجش استفاده گرديد. يافته ها:نتايج حاكي از اين بود كه آموزش روش فرزند پروري مثبت در سطح (p<0/05 ) دركاهش نمرات تنيدگي والديني موثر بوده است. نتيجه گيري:با توجه به مزاياي آموزش والدين در كاهش تنيدگي والديني مادران كودكان آسيب ديده ي شنوايي پيشنهاد مي شوداين روش در كنار ساير روش ها براي كليه ي مادران كودكان استثنايي بويژه مادران كودكان آسيب ديده ي شنوايي آموزش داده شود.

فصل اول: موضوع پژوهش. فصل دوم: پيشينه پژوهش. فصل سوم: روش پژوهش. فصل چهارم: يافته هاي پژوهش. فصل پنجم: بحث ونتيجه گيري

10201